Situatie:
Een 45-jarige verzorgende IG, werkzaam in een kleinschalig woonzorgcentrum, viel uit met langdurige fysieke en mentale klachten. De combinatie van onregelmatige diensten, tillen, en emotionele belasting had geleid tot overbelasting en uitputtingsklachten. Na ruim negen maanden re-integratie opbouw bleef volledige terugkeer in haar oorspronkelijke functie onhaalbaar.
Onze aanpak:
Na een arbeidsdeskundig onderzoek concludeerden wij dat structureel werk met hoge fysieke belasting en onregelmatigheid niet langer passend was. Binnen het verzorgingshuis waren er beperkte mogelijkheden tot functieaanpassing. Samen met de werkgever is vervolgens een spoor 2-traject opgestart.
Resultaat:
Tijdens het traject verkende de medewerker haar mogelijkheden in de zorgsector, maar in een minder belastende functie. Via een stage bij een welzijnsorganisatie ontdekte ze dat werken als zorgconsulent, gericht op intakegesprekken en mantelzorgondersteuning, goed bij haar paste. Ze volgde een korte bijscholing en vond uiteindelijk passend werk als cliëntondersteuner bij een welzijnsinstelling. Hiermee bleef ze verbonden aan de zorg, maar in een functie die wél duurzaam uitvoerbaar was.
dalksjdlajsldkjasldkjalsdk.
